Asset Publisher Asset Publisher

Ochrona lasu

Wiedza o procesach zachodzących w przyrodzie i kontrola stanu środowiska leśnego pozwalają leśnikom na wczesną diagnozę zagrożeń, mogących wpłynąć negatywnie na stan lasu. Każdego roku podejmują oni działania mające na celu zachowanie trwałości lasu i zwiększenie jego naturalnej odporności na czynniki szkodotwórcze.

     Zagrożenia dzieli się na trzy grupy:

  • biotyczne (np. szkodliwe owady, grzyby patogeniczne, ssaki roślinożerne),

  • abiotyczne – ekstremalne zjawiska atmosferyczne (np. silne wiatry, śnieg, ulewne deszcze, wysokie i niskie temperatury),

  • antropogeniczne – wywołane przez człowieka (np. pożary, zanieczyszczenia przemysłowe, zaśmiecanie lasu).

     Owady

     Las jest miejscem życia wielu gatunków owadów. W specyficznych warunkach niektóre z nich stanowią zagrożenie dla lasu. Dzielimy je wtedy na:

  • szkodniki pierwotne, które atakują zdrowe drzewa (np. foliofagi, czyli owady liściożerne),

  • szkodniki wtórne – atakujące i zasiedlające drzewa, które zostały osłabione w skutek działania innych czynników (suszy czy zanieczyszczeń przemysłowych).

      Okresowe, masowe występowanie niektórych gatunków owadów (tzw. gradacja) stanowi poważne zagrożenie dla trwałości lasu. Zadaniem leśników jest niedopuszczenie do takich sytuacji lub ograniczenie liczebności populacji szkodliwych owadów.

     Najwięcej szkód wyrządzają owady, których gąsienice lub larwy ogryzają lub zjadają liście czy igły. Poważne problemy sprawiają też owady żerujące na korzeniach drzew i krzewów. W ostatnich latach do najbardziej niebezpiecznych należą populacje chrabąszcza majowego i kasztanowca, brudnicy mniszki, barczatki sosnówki, strzygoni choinówki, boreczników, zwójki zieloneczki.

     Jesienią leśnicy sprawdzają liczebność pędraków i larw owadów zimujących w ściółce i glebie, aby oszacować zagrożenie dla lasu na rok następny. Liczebność nadmiernie występujących owadów ogranicza się przez:

  • wykładanie i kontrolę różnego rodzaju pułapek (feromonowych i klasycznych),

  • wyznaczanie i szybkie usuwanie z lasu drzew opanowanych przez owady,

  • opryski certyfikowanymi preperatami.

     Grzyby patogeniczne

     Należą do jednych z najważniejszych czynników chorobotwórczych drzewostanów. Szczególnie niebezpieczne są: korzeniowiec wieloletni wywołujący hubę korzeniową oraz opieńki powodujące opieńkową zgniliznę korzeni. Niezwykle istotna jest w tym wypadku kontrola stanu sanitarnego drzewostanów i w razie potrzeby stosowanie preparatów ochronnych.

     Ssaki roślinożerne

     Wysokie koszty pociąga za sobą ochrona najmłodszego pokolenia lasu, które stanowi szczególnie atrakcyjny pokarm dla wielu zwierząt leśnych. Odnowienia i zalesienia nie byłyby możliwe, gdyby nie zastosowano grodzenia upraw, palikowania poszczególnych sadzonek czy innych sposobów zabezpieczania przed zwierzyną.

     Działalność człowieka

     Może stanowić duże zagrożenie dla lasu. Leśnicy dbają o to, by osoby odwiedzające las czuły się bezpiecznie i jednocześnie same przestrzegały przepisów prawa. Dzięki edukacji leśnej coraz więcej osób włącza się np. w zwalczanie procederu zaśmiecania lasów czy jazdy w niedozwolonych miejscach na motocyklach, quadach. Nie ma już praktycznie przyzwolenia społecznego na takie zjawiska, jak kradzieże drewna czy kłusownictwo.

     Ochrona przeciwpożarowa

     Ogromnym zagrożeniem dla lasu jest ogień. Ochrona przeciwpożarowa lasu oparta jest na sprawnym i skutecznie działającym systemie, dzięki któremu możliwe jest szybkie wykrywanie pożarów, alarmowanie odpowiednich służb ratowniczych i prowadzenie akcji gaśniczej.

     Elementy tego systemu to:

  • punkty alarmowo-dyspozycyjne, działające we wszystkich regionalnych dyrekcjach LP i nadleśnictwach,

  • sieć dostrzegalni przeciwpożarowych, z których prowadzi się obserwację lasu,

  • sieć punktów prognostycznych i pomocniczych, wyposażonych w odpowiednią aparaturę do pomiaru wilgotności ściółki sosnowej i powietrza, w których określa się aktualny stopień zagrożenia pożarowego lasu,

  • sieć łączności radiotelefonicznej,

  • sieć dojazdów pożarowych,

  • bazy sprzętu do gaszenia pożarów lasu,

  • sieć punktów czerpania wody,

  • pasy przeciwpożarowe, oddzielające las od obiektów stanowiących zagrożenie pożarowe (takich jak np. parkingi leśne, linie kolejowe, zakłady przemysłowe, drogi publiczne, poligony wojskowe).

     W okresie zwiększonego zagrożenia pożarowego działają również leśne bazy lotnicze. Stacjonują w nich samoloty oraz śmigłowce, które są wykorzystywane do patrolowania obszarów leśnych i gaszenia pożarów.


Asset Publisher Asset Publisher

Zurück

Współpraca pomiędzy PZW i PGL LP – podpisano listy intencyjne

Współpraca pomiędzy PZW i PGL LP – podpisano listy intencyjne

Fot. Łukasz Suchanowski

W marcu i kwietniu 2025 roku podpisane zostały dwa listy intencyjne pomiędzy Regionalną Dyrekcją Lasów Państwowych w Szczecinku a Okręgami Polskiego Związku Wędkarskiego w Koszalinie i w Słupsku.

Podpisane dokumenty, jeszcze bardziej podkreslają dążenia wszystkich zainteresowanych podmiotów do ścisłej współpracy na rzecz poprawy dostępności do jezior położonych na terenach zarządzanych przez Lasy Państwowe oraz stworzenia bezpiecznej, przyjaznej środowisku infrastruktury dla osób zajmujących się gospodarką rybacką i amatorskim połowem ryb.

– List intencyjny to początek wspólnych działań na rzecz gospodarki leśnej i wodnej – podkreśla Tomasz Plewa, prezes PZW w Koszalinie. – Dzięki porozumieniu nie zwiększy się liczba udostępnionych akwenów, ale zwiększy się komfort dostępu do tych, które już są użytkowane. Dziś do wielu jezior prowadzi tylko jeden dojazd, a wędkarze muszą pokonywać znaczne odległości z ciężkim sprzętem – wyjaśnia.

Zgodnie z ustaleniami, PZW zobowiązuje się do budowy slipów oraz pomostów przy jeziorach zlokalizowanych na terenach leśnych, natomiast RDLP Szczecinek odpowiada za organizację dojazdu i stworzenie odpowiednich miejsc parkingowych.

– Porozumienie pozwala nadleśnictwom na łatwiejsze podpisywanie indywidualnych umów z kołami wędkarskimi, co ułatwi wędkarzom dostęp do jezior – mówi Jarosław Czarnecki, dyrektor RDLP w Szczecinku. – Obowiązujące przepisy leśne są bardzo rygorystyczne, jeśli chodzi o udostępnianie dróg leśnych pojazdom silnikowym, co utrudniało korzystanie z nich przez wędkarzy.

Współpraca dotyczy czterech głównych obszarów:

- Zapewnienia dojazdu do łowisk.
- Organizacji miejsc postoju pojazdów.
- Zapewnienia możliwości wodowania łodzi.
- Jasnego oznakowania tych miejsc w terenie.

Listy intencyjne zakładają także możliwość realizacji wspólnych projektów współfinansowanych ze środków krajowych i unijnych, działania edukacyjne, wymianę informacji oraz inicjatywy legislacyjne.

– Cieszę się, że dochodzi do podpisania listu intencyjnego mówiącego o woli współpracy dwóch instytucji o szczególnym znaczeniu dla ochrony środowiska – podkreślił senator Stanisław Gawłowski podczas spotkania w Koszalinie. – Widać tu wspólną odpowiedzialność i zrozumienie, że zarówno gospodarka leśna, jak i rybacka powinny być prowadzone z poszanowaniem zasad i reguł przyrodniczych.

Podpisane listy intencyjne z PZW w Koszalinie (24.03.2025 r.) oraz w Słupsku (01.04.2025 r.) nie mają charakteru prawnie wiążącego, ale stanowią jasną deklarację woli współpracy, której efekty będą odczuwalne dla tysięcy wędkarzy korzystających z jezior w lasach Pomorza Środkowego.